من کوه نوردی را دوست دارم!!
کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد.
مقام معظم رهبری
خب فرض می کنیم که من از یه مسافرت طولانی برگشتم (این مسافرت کاملا جسمانی بود!)
در همین راستا! به درختی برخورد کردم که به تابلویی آغشته بود!
گردن مبارک رو با زاویه ی 90 درجه به سمت آسمان حرکت دادم!
در این تابلوی مغشوته (اسم مفعول آغشته)، چنان سخن گران بهایی درج شده بود که این بنده ی حقیر خودم رو در برابرش حقیر تر از پیش یافتم(به زبون خودمونی کف کردم)
اینجا بود که گفتم : "ای وای بر تو ، ای خواجه امین!!" نصف عمرت که هدر رفت، نصف بقیه اش رو بچسب!!
از خوشحالی که چیزی یاد گرفته ام ، اشک بر چشمانم چنان جاری شد که انگاری از پشت (گلاب به روتون) به لوله های آب تهران وصل بودم.
شاید در ابتدا تصور کنید که در این تابلوی عظیم و جسیم و کریم و رحیم و نسیم و ... ، بنده به امراض (جمع رمز!)، جهان هستی و نیستی پی برده ام...
اگر این طور تصور کنید، بی راهه نرفته اید... چون در آن لحظه قصد کردم که دامن خود را پر کنم از گل، اما چون به این تابلو رسیدم، از هوش برفتم!!! (چی چی می گفت این سعدی؟؟ از همونا )
خلاصه اش اینه که بزرگواری فرمودند : "کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد"
مطمینا الان شما از عمق فاجعه با خبر نیستید! پس می خوام الان حسابی روشنتون کنم!
این جمله ی پر معنا و عمیق را که تمامی مضامین و مفاهیم عمیق درش گنجانده شده (آن هم با زور)، می توان از دو زاویه نگاه کرد: زاویه ی 1 و زاویه ی 2
مجموع این دو زاویه ما را به حقایق هستی خواهد رسانید (هنوز نتونستم جمعش کنم، ولی دارم روش کار می کنم)
زاویه 1: کوه نوردی امتیاز دارد: اگر واژگان "امتیاز و برجسته" رو کنار بذاریم، به این نتیجه می رسیم که کوه نوردی به تنهایی امتیاز دارد.
این بزرگوار نفرمودند که چند امتیاز دارد! ولی طبق محاسبات بدست آمده، باید امتیاز خریدن شرکت IBM و microsoft رو داشته باشه!
زاویه 2: " . "
شاید الان فکر کنید که اون نقطه که بین دو گیومه قرار داره چه مفهومی داره!
ولی باید گفت که این نقطه هفت شهر استدلال و منطق رو در ربوده (؟!)
این نقطه نشانه ی ختم کلام است، اگر این نقطه نبود، بحث و جنجال ادامه داشت، مثلا شاید بعضی ها فکر می کردند که جمله تمام نشده و این گونه تعبیر می کردند: کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد، همانطور که اسب سواری با ویلچر دارد!! (البته این چیزی از ارزش های کوه نوردی کم نمی کنه)
یا شاید به این روش تعبیر بشه: "کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد، مرگ بر اسراییل و آمریکا و فرانسه و بلژیک و قسمتی از قرقیزستان و چک اسلواکی سابق و دیگر هیچ!!"
پس این نقطه نشانگر این است که حرف دیگری نزنید (بچسبید به همان نقاط برجسته)
همه ی این افکار در چند هزارم ثانیه پس از برخورد به آن درخت به مغز این جانب ختور!! کرد.
واقعا دیدم حیفه شما هم این تجربه ی عظیم رو از دست بدید، به خودم گفتم: امین، خود خواه نباش، عکسی از این عظمت بگیر و کارو تموم کن! تو می تونی...
آها، قبل از خداحافظی بگم که از این جملات قصار و پربار فراون هست، برای مثال: من تعاون را دوست دارم. (همان مقام معظم) .
مقام معظم رهبری
خب فرض می کنیم که من از یه مسافرت طولانی برگشتم (این مسافرت کاملا جسمانی بود!)

در همین راستا! به درختی برخورد کردم که به تابلویی آغشته بود!گردن مبارک رو با زاویه ی 90 درجه به سمت آسمان حرکت دادم!
در این تابلوی مغشوته (اسم مفعول آغشته)، چنان سخن گران بهایی درج شده بود که این بنده ی حقیر خودم رو در برابرش حقیر تر از پیش یافتم(به زبون خودمونی کف کردم)

اینجا بود که گفتم : "ای وای بر تو ، ای خواجه امین!!" نصف عمرت که هدر رفت، نصف بقیه اش رو بچسب!!
از خوشحالی که چیزی یاد گرفته ام ، اشک بر چشمانم چنان جاری شد که انگاری از پشت (گلاب به روتون) به لوله های آب تهران وصل بودم.
شاید در ابتدا تصور کنید که در این تابلوی عظیم و جسیم و کریم و رحیم و نسیم و ... ، بنده به امراض (جمع رمز!)، جهان هستی و نیستی پی برده ام...
اگر این طور تصور کنید، بی راهه نرفته اید... چون در آن لحظه قصد کردم که دامن خود را پر کنم از گل، اما چون به این تابلو رسیدم، از هوش برفتم!!! (چی چی می گفت این سعدی؟؟ از همونا )
خلاصه اش اینه که بزرگواری فرمودند : "کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد"
مطمینا الان شما از عمق فاجعه با خبر نیستید! پس می خوام الان حسابی روشنتون کنم!
این جمله ی پر معنا و عمیق را که تمامی مضامین و مفاهیم عمیق درش گنجانده شده (آن هم با زور)، می توان از دو زاویه نگاه کرد: زاویه ی 1 و زاویه ی 2
مجموع این دو زاویه ما را به حقایق هستی خواهد رسانید (هنوز نتونستم جمعش کنم، ولی دارم روش کار می کنم)
زاویه 1: کوه نوردی امتیاز دارد: اگر واژگان "امتیاز و برجسته" رو کنار بذاریم، به این نتیجه می رسیم که کوه نوردی به تنهایی امتیاز دارد.
این بزرگوار نفرمودند که چند امتیاز دارد! ولی طبق محاسبات بدست آمده، باید امتیاز خریدن شرکت IBM و microsoft رو داشته باشه!
زاویه 2: " . "
شاید الان فکر کنید که اون نقطه که بین دو گیومه قرار داره چه مفهومی داره!

ولی باید گفت که این نقطه هفت شهر استدلال و منطق رو در ربوده (؟!)
این نقطه نشانه ی ختم کلام است، اگر این نقطه نبود، بحث و جنجال ادامه داشت، مثلا شاید بعضی ها فکر می کردند که جمله تمام نشده و این گونه تعبیر می کردند: کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد، همانطور که اسب سواری با ویلچر دارد!! (البته این چیزی از ارزش های کوه نوردی کم نمی کنه)
یا شاید به این روش تعبیر بشه: "کوه نوردی امتیاز برجسته و ممتازی دارد، مرگ بر اسراییل و آمریکا و فرانسه و بلژیک و قسمتی از قرقیزستان و چک اسلواکی سابق و دیگر هیچ!!"
پس این نقطه نشانگر این است که حرف دیگری نزنید (بچسبید به همان نقاط برجسته)
همه ی این افکار در چند هزارم ثانیه پس از برخورد به آن درخت به مغز این جانب ختور!! کرد.

واقعا دیدم حیفه شما هم این تجربه ی عظیم رو از دست بدید، به خودم گفتم: امین، خود خواه نباش، عکسی از این عظمت بگیر و کارو تموم کن! تو می تونی...
آها، قبل از خداحافظی بگم که از این جملات قصار و پربار فراون هست، برای مثال: من تعاون را دوست دارم. (همان مقام معظم) .
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۸۹ ساعت 17:16 توسط امین
|